Mata węglowa nawijana na stalowy trzpień w pracowni blanków wędkarskich
Sprzęt9 min czytania

Maty węglowe w blankach wędek - prepregi, moduły i technologie

Skąd bierze się włókno węglowe, czym jest prepreg, co znaczą 24, 30 i 40 ton oraz co naprawdę kryje się za nazwami technologii blanków.

Redakcja afish13 października 2026
Udostępnij

Każdy węglowy blank zaczyna się jako arkusz cienkiej, lepkiej maty z włókien węglowych nasączonych żywicą, zwanej prepregiem. To, jakie włókno w nim siedzi, jak ułożono warstwy i ile jest żywicy, decyduje o wadze, czułości i wytrzymałości wędki bardziej niż jakikolwiek napis na blanku. Wyjaśniamy, skąd te maty się biorą, jakie są ich rodzaje i co naprawdę znaczą liczby oraz nazwy technologii z katalogów.

Skąd się bierze włókno węglowe

Około 90% włókna węglowego powstaje z poliakrylonitrylu (PAN). Metodę opracował w Japonii dr Akio Shindo, a patent zgłoszono w 1959 roku. Toray uruchomił produkcję przemysłową w 1971 roku i już do końca 1974 roku jego włókno trafiało do wędek, kijów golfowych i rakiet tenisowych. Według japońskiego stowarzyszenia producentów włókna węglowego pierwszymi węglowymi wędkami w Japonii były długie wędki do połowu ayu.

Produkcja włókna z PAN przebiega w trzech etapach:

  1. Stabilizacja - włókno PAN wygrzewa się w powietrzu w temperaturze 200-300°C.
  2. Karbonizacja - 1000-1500°C w atmosferze gazu obojętnego, pod naprężeniem.
  3. Grafityzacja - dla włókien o najwyższym module nawet 2000-3000°C.

Na rynku blanków liczy się kilku producentów włókna: Toray (marka Torayca, największy producent na świecie), Teijin (Tenax), Mitsubishi Chemical (Pyrofil) i amerykański Hexcel (HexTow). Firmy wędkarskie kupują od nich gotowe prepregi albo zamawiają maty według własnej specyfikacji.

Czym jest prepreg, czyli „mata węglowa”

Prepreg to włókno wstępnie nasączone żywicą (najczęściej epoksydową) i dostarczone w rolkach gotowych do użycia. Żywica jest w nim tylko częściowo związana, dlatego mata jest lepka i musi być przechowywana w zamrażarce. W kartach prepregów Toray do sprzętu sportowego (seria 2500) trwałość to ok. 6 miesięcy w -18°C, a utwardzanie odbywa się w 120-135°C.

Na karcie prepregu do cienkościennych rurek liczą się dwie wartości:

  • Gramatura włókna (FAW) - masa włókna na metr kwadratowy. Prepreg Toray G-78, wskazany wprost do wędek, występuje w gramaturach od 70 do 300 g/m². Cienkie maty pozwalają dokładniej rozłożyć materiał i zrobić lżejszy blank.
  • Zawartość żywicy - w tym samym prepregu 24-44% masy. Mniej żywicy to lżejszy i bardziej sprężysty blank, ale trudniejszy w produkcji. Na tym opierają się między innymi technologie HVF i SVF Daiwy.

Rodzaje mat używanych w blankach

  • Mata jednokierunkowa (UD) - wszystkie włókna leżą równolegle, bez przeplotu. Daje najwyższą sztywność i wytrzymałość wzdłuż włókien, dlatego tworzy główną warstwę blanku ułożoną wzdłuż jego osi.
  • Tkanina (płócienna, skośna) - włókna przeplatają się, co obniża osiągi wzdłuż osi, ale daje odporność w kilku kierunkach. Spotkasz ją głównie w warstwach zewnętrznych, na łączeniach i jako warstwę ozdobną.
  • Warstwa obwodowa - cienka warstwa z włóknami ułożonymi w poprzek osi blanku. Chroni przed owalizacją, czyli spłaszczaniem przekroju pod obciążeniem, które prowadzi do pęknięć. Przykładem jest technologia ART w wędkach St. Croix.
  • Taśmy ukośne i krzyżowe - pasy węgla nawinięte pod kątem, często w kształcie litery X. Usztywniają blank na skręcanie, o czym niżej przy nazwach technologii.
  • Włókno szklane - szkło E ma moduł ok. 72 GPa, a szkło S-2 ok. 87 GPa. To około trzy razy mniej niż popularny węgiel T700, ale szkło wydłuża się ponad dwa razy bardziej, zanim pęknie. Dlatego wędki szklane i hybrydowe są cięższe, ale bardzo odporne.
  • Pełne szczytówki (solid) - zamiast rurki pełny pręt z węgla lub szkła. Daiwa (Megatop) i Shimano (Taftec) stosują je w lekkich wędkach, bo pozwalają zrobić bardzo cienki, czuły szczyt.

Moduł, tony i wytrzymałość

Moduł sprężystości mówi, jak sztywne jest włókno. W Japonii podaje się go w tonach siły na milimetr kwadratowy: jedna tona to ok. 9,8 GPa. Stąd popularne określenia:

  • 24 t - włókna o module standardowym, ok. 230 GPa (Toray T300 i T700S).
  • 30 t - moduł pośredni, ok. 294 GPa (T800, M30S). W tej samej klasie są włókna Hexcel IM6, IM7 i IM8 (ok. 276-304 GPa).
  • 40 t - wysoki moduł, ok. 377 GPa (M40J). Dokładnie to ok. 38,5 t, więc nazwa jest zaokrąglona w górę.
  • 46 t - ok. 436 GPa (M46J). Dokładnie to ok. 44,5 t, więc nazwa jest lekko zaokrąglona w górę.

Wyższy moduł ma swoją cenę. We włóknach Toray wraz z modułem spada wytrzymałość i wydłużenie przy zerwaniu: włókna T700 i T800 wydłużają się o ok. 2%, M40J o 1,2%, a M60J o zaledwie 0,7%, zanim pękną. Dlatego blanki z bardzo wysokim modułem są lekkie i szybkie, ale kruche przy uderzeniach.

Moduł a wydłużenie przy zerwaniu
Szkło E72 GPa · ok. 7 twydłużenie przy zerwaniu 4,8%
T300 / T700S230 GPa · ok. 24 twydłużenie przy zerwaniu 2,1%
T800S / M30S294 GPa · ok. 30 twydłużenie przy zerwaniu 2%
M40J377 GPa · ok. 38,5 twydłużenie przy zerwaniu 1,2%
M46J436 GPa · ok. 44,5 twydłużenie przy zerwaniu 1%
M60J588 GPa · ok. 60 twydłużenie przy zerwaniu 0,7%
Typowe wartości samego włókna według kart katalogowych Toray (T300 i T700S mają ten sam moduł, a T700S wyższe wydłużenie - na wykresie 2,1%). Im wyższy moduł, tym sztywniejsze włókno, ale tym mniej się wydłuża, zanim pęknie. Gotowy blank ma niższy moduł niż samo włókno, bo część objętości zajmuje żywica.

Uwaga na tabelki, które przeliczają IM6, IM7 czy IM8 na konkretne tony. Nie ma na to standardu, a według kart katalogowych Hexcela IM6 to ok. 28,5 t, a nie 24 t, jak podaje wiele z nich. Pamiętaj też, że liczby z katalogu dotyczą włókna, a nie gotowego blanku: włókno T700S ma 230 GPa, ale laminat z 60% udziałem włókna - już tylko ok. 134 GPa. Amerykańscy producenci często w ogóle nie podają wartości. St. Croix opisuje swoje gatunki węgla (SCII, SCIII, SCIV, SCV, SCVI) słownie, jako coraz wyższy moduł, bez liczb.

Co kryje się za nazwami technologii

  • Toray Nanoalloy - żywica z polimerami ułożonymi w strukturę w skali nanometrów, która podnosi jednocześnie wytrzymałość i odporność na uderzenia. Stosują ją m.in. Shimano i Daiwa (HVF Nanoplus).
  • Shimano Spiral X - trzy warstwy: środkowa z włóknami wzdłuż osi oraz wewnętrzna i zewnętrzna z taśm nawiniętych ukośnie w przeciwnych kierunkach. Spiral X Core dodaje taśmę z żywicą Nanoalloy, a Hi-Power X to taśma w kształcie X na zewnętrznej warstwie, która ogranicza skręcanie blanku.
  • Daiwa HVF i SVF - prepregi z mniejszą ilością żywicy i większą gęstością węgla (SVF ma jeszcze mniej żywicy niż HVF). X45 to warstwy pod kątem ±45° dodane do warstw wzdłużnych i poprzecznych, które zapobiegają skręcaniu.
  • 3M Matrix Resin i Powerlux - żywice z nanocząstkami krzemionki. Matrix stosowały m.in. St. Croix i G. Loomis (NRX), a Powerlux - Abu Garcia w serii Veracity. Podobną żywicę z krzemionką (Sintrix) ma Hardy. Producenci deklarują do 30% wyższą wytrzymałość.
  • St. Croix IPC, FRS i TET - IPC to trzpienie bez punktów przejścia zbieżności, FRS - system żywicy z utwardzaniem w sterowanych komputerowo piecach, a TET - wzory mat wycinane maszynowo po krzywych.
  • G. Loomis Conduit Core - zastąpienie części nadmiarowych warstw grafitu lżejszym materiałem o tej samej wytrzymałości.
  • Mata 4-osiowa - węgiel ułożony w czterech kierunkach (wzdłuż, w poprzek i po dwóch przekątnych). Taką konstrukcję reklamuje np. Major Craft.

Uwaga na pomyłki: Carbon Monocoque w wędkach Shimano to pusta w środku węglowa rączka, a nie technologia blanku.

Jak z maty powstaje blank

  1. Rolka prepregu trafia z zamrażarki na stół. Wzory (tzw. flagi) wycina się maszynowo.
  2. Flagi przykleja się gorącym żelazkiem do stalowego, zbieżnego trzpienia pokrytego środkiem antyadhezyjnym. Blank St. Croix składa się z 2 do 13 wzorów i maksymalnie 4 materiałów.
  3. Podgrzewane płyty nawijają maty na trzpień, warstwa po warstwie.
  4. Całość owija się ciasno taśmą (celofanową lub polipropylenową), która ściska warstwy i wypycha powietrze.
  5. Blank wypieka się w piecu, potem zdejmuje się taśmę i wyciąga trzpień.
  6. Na koniec blank się szlifuje (albo zostawia nieszlifowany ze śladem taśmy), maluje lub lakieruje.

Co z tego czujesz w ręce

  • Waga i średnica - włókno o wyższym module daje tę samą sztywność z mniejszej ilości materiału, więc blank jest lżejszy i cieńszy.
  • Czułość i szybkość - sztywniejszy, lżejszy blank szybciej wraca do prostej i lepiej przenosi drgania z przynęty do ręki. Więcej o tym w artykule o akcji i szybkości wędki.
  • Odporność - blanki z wysokim modułem nie lubią uderzeń. Wędki pękają najczęściej nie w momencie uderzenia, ale później, pod rybą, w miejscu dawnego mikrouszkodzenia. Transportuj wędkę w pokrowcu i uważaj na ciężkie główki jigowe przy rzucie.

Kupując używaną wędkę albo pojedyncze sekcje, oglądaj blank pod światło i szukaj wgnieceń lakieru. Na afish.pl znajdziesz zarówno całe wędki, jak i osobno wystawione sekcje.

Najczęstsze pytania

Co oznacza „30 ton” albo „40 ton” w opisie wędki?

To japoński sposób podawania modułu sprężystości włókna w tonach siły na milimetr kwadratowy. Jedna tona to około 9,8 GPa, więc 24 t odpowiada mniej więcej 230 GPa (T300, T700), 30 t - 294 GPa (T800, M30S), a 40 t - 377 GPa (M40J). Liczba mówi o samym włóknie, nie o całym blanku.

Czy wyższy moduł zawsze oznacza lepszą wędkę?

Nie. Włókno o wyższym module jest sztywniejsze i pozwala zrobić lżejszy, cieńszy blank, ale wydłuża się mniej przed pęknięciem i gorzej znosi uderzenia. Dobra wędka to połączenie właściwych włókien, żywicy i konstrukcji warstw, a nie jedna liczba z katalogu.

Czym różni się mata jednokierunkowa od tkaniny węglowej?

W macie jednokierunkowej (UD) wszystkie włókna leżą równolegle, bez przeplotu, więc dają najwyższą sztywność i wytrzymałość w swoim kierunku - dlatego tworzą główną warstwę blanku. Tkanina ma włókna przeplatane, które się wyginają, więc jej osiągi wzdłuż osi są niższe; używa się jej raczej jako warstwy wzmacniającej lub ozdobnej.

Dlaczego wędka pękła bez wyraźnego powodu?

Najczęściej z powodu wcześniejszego uderzenia. Mocne stuknięcie ciężarkiem, główką jigową albo o burtę zostawia w ściance blanku mikrouszkodzenie, które pęka dopiero przy kolejnym dużym obciążeniu.

Podobne artykuły

Wszystkie artykuły